No picture Powiększ do pełnego rozmiaru

analiza liczby powtórzeń (TA)n w promotorze genu UGT1A1

250,00 zł

  • Czas wykonania badania od momentu otrzymania próbki: 20 dni roboczych
  • Materiał: krew EDTA
     

ZALETY BADANIA GENETYCZNEGO

  • pozwala potwierdzić lub wykluczyć hiperbilirubinemię (podwyższony poziom bilirubiny) związaną z zespołem Gilberta
  • może zastąpić inwazyjną diagnostykę (biopsja wątroby)
  • przyśpiesza postawienie rozpoznania zespołu Gilberta

WSKAZANIA DO WYKONANIA BADANIA

Wykonaj to badanie genetyczne, jeśli:

  • masz podwyższone stężenie bilirubiny w surowicy krwi przy prawidłowych wynikach pozostałych parametrów wątrobowych
  • w Twojej rodzinie występują przypadki zespołu Gilberta
  • masz objawy związane z zaburzeniem odpływu żółci lub uszkodzeniem wątroby, by wykluczyć zespół Gilberta jako przyczynę tych dolegliwości
  • chcesz potwierdzić lub wykluczyć zespół Gilberta 

CO TO JEST ZESPÓŁ GILBERTA?
OBJAWY
POWIKŁANIA
RYZYKOWNE GENY
DIAGNOSTYKA
 

CO TO JEST ZESPÓŁ GILBERTA?

Zespół Gilberta to uwarunkowana genetycznie choroba metaboliczna polegająca na zaburzeniu poziomu bilirubiny w surowicy krwi. U chorych stwierdzana jest tzw. hiperbilirubinemia czynnościowa, tj. podwyższone stężenie bilirubiny. Problem dotyczy 5-7% polskiej populacji. Częściej chorują mężczyźni niż kobiety (4:1).

OBJAWY

Bardzo często zespół Gilberta ma przebieg bezobjawowy. U 1/3 badanych dzieci podwyższony poziom bilirubiny wykrywa się przypadkowo w trakcie diagnostyki innych objawów, np. bólu brzucha.

Możliwe symptomy choroby to:

  • objawy grypopodobne
  • bóle brzucha
  • nudności
  • wymioty
  • żółtaczka
  • zaburzenia koncentracji
  • potliwość
  • lękliwość
  • uczucie kołatania serca.

U osób dorosłych chorobę rozpoznaje się najczęściej przypadkowo przy okazji badań okresowych i stwierdzeniu nieprawidłowego wyniku bilirubiny przy prawidłowych wynikach pozostałych parametrów wątroby.

POWIKŁANIA

W zespole Gilberta często obserwuje się nadwrażliwość na leki, m.in. stosowane w onkologii, niesteroidowe leki przeciwzapalne, leki przeciwwirusowe i inne. U osób dorosłych obciążonych tą chorobą znamiennie częściej w odniesieniu do populacji ogólnej stwierdza się współwystępowanie schizofrenii, raka sutka i jelita grubego. 50% pacjentów ma współistniejącą anemię hemolityczną, co zwiększa u nich ryzyko kamicy pęcherzyka żółciowego i dróg żółciowych.

RYZYKOWNE GENY

Zespół Gilberta ma silny związek z polimorfizmem w rejonie promotorowym genu UGT1A1, który odpowiada za powstanie enzymu o nazwie UDP-glukuronylotransferaza. Enzym ten występuje w komórkach wątrobowych i odgrywa istotną rolę w zamianie wolnej bilirubiny w formę sprzężoną z kwasem glukuronowym. Brak tego sprzęgania wynikający z obniżonej aktywności enzymu prowadzi do wzrostu stężenia bilirubiny w surowicy krwi.  

Mutacja w regionie promotorowym genu UGT1A1 polega na wzroście liczby powtórzeń pary tymidyna – adenozyna (TA).

Większość chorych (ok. 90%) z zespołem Gilberta ma genotyp homozygotyczny A (TA)7TAA, czyli 7 razy powtórzoną sekwencję par (TA) w obu allelach genu UGT1A1. Częstość występowania takiej mutacji w populacji rasy białej wynosi 16%.

Szacuje się, że ok. 10% osób z zespołem Gilberta ma genotyp heterozygotyczny 6/7, tj. w jednym allelu posiadają 6 powtórzeń par (TA), a w drugim 7 powtórzeń (TA). Prawdopodobnie występują u nich dodatkowe mutacje w genie UGT1A1 lub innych genach warunkujące ujawnienie się choroby.

Osoby zdrowe mają najczęściej genotyp A (TA)6TAA z sześcioma powtórzeniami par TA. Zdarzają się także allele z pięcioma lub ośmioma powtórzeniami par (TA), ale niezwykle rzadko.

Czułość badania genetycznego w diagnostyce zespołu Gilberta wynosi 90%, więc przed postawieniem rozpoznania należy wykluczyć inne potencjalne przyczyny hiperbilirubinemii.

DIAGNOSTYKA

W diagnostyce zespołu Gilberta można stosować:

  • test z dożylnym podaniem kwasu nikotynowego – u osób z zespołem Gilberta obserwuje się 2-3 krotny wzrost stężenia bilirubiny całkowitej
  • test z fenobarbitalem – obserwuje się spadek bilirubiny
  • test z ryfampicyną – u osób zdrowych następuje obniżenie poziomu bilirubiny
  • badanie histopatologiczne bioptatu z wątroby oceniane w mikroskopie elektronowym
  • badanie genetyczne – ocena obecności allelu (TA)7TAA w genie UGT1A1

Dawniej stosowano również test głodowy (podaż 400 kcal/dobę), ale badanie wycofano ze względu na niską czułość i swoistość.

Laboratorium EUROIMMUN DNA przeprowadza analizę liczby powtórzeń (TA)n w rejonie promotorowym genu UGT1A1 jako badanie najczęściej stosowane w diagnostyce zespołu Gilberta zwłaszcza w pediatrii.